Odpust parafialny

NIEDZIELA 14 lutego

Rytm naszego życia wyznaczają rocznice ważnych wydarzeń - rodzinnych (rocznice urodzin, jubileusze małżeńskie), religijnych (uroczystości Bożego Narodzenia, Wielkanocy itp.) czy państwowych (święto Odzyskania Niepodległości, święto Wojska Polskiego). Każda z takich rocznic czy uroczystości jest okazją do spotkań rodzinnych, do świętowania, do dzielenia się radością. Podobnie dzieje się we wspólnocie parafialnej, bo i ona przeżywa swoje święto - jest nim rocznica poświęcenia świątyni, a także dzień święta patronalnego czyli odpustu.

Odpust - to w każdej parafii wydarzenie szczególne. To bardzo ważna uroczystość religijna, a jednocześnie okazja do spotkań rodzinnych. Religijny wymiar święta parafii to przede wszystkim okazja do uzyskania pod pewnymi warunkami odpustu zupełnego. Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego stwierdza, że: "Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych".

Pierwszy znany odpust został udzielony w 1019r. i związany był z pielgrzymką do jednego z sanktuariów. Potem można było uzyskać odpust poprzez udział w wyprawie krzyżowej, natomiast od roku 1300, poprzez nawiedzenie grobu św. Piotra w Rzymie.W wieku XIV papież Klemens VI wydał pierwszy dokument, w którym ogłosił uporządkowaną naukę Kościoła o odpustach.

Odpust jest więc wydarzeniem religijnym i dotyczy osobistej więzi człowieka i Boga. Udziela się go przy specjalnych okazjach i jest w ten sposób rodzajem przywileju świątyni na czas jej święta.

W tradycji Kościoła „odpustem” zaczęto określać także patronalne święto kościoła (świątyni), które - prócz religijnego - miało zawsze też wymiar kulturalny, a nawet handlowy, bo przecież nieodzownym elementem każdego odpustu są tzw. budy z różnymi słodkościami.

ks. Zbyszek